Protokół z przeglądu oświetlenia awaryjnego – wzór

Redakcja 2025-12-31 05:39 | Udostępnij:

Jeśli prowadzisz budynek użyteczności publicznej lub firmę, wiesz, jak kluczowe jest oświetlenie awaryjne, by w razie blackout'u ewakuacja przebiegła sprawnie i bezpiecznie. Sporządzenie protokołu z jego przeglądu to nie formalność, lecz gwarancja zgodności z przepisami i realnego bezpieczeństwa ludzi. W tym artykule omówię strukturę takiego dokumentu, elementy identyfikacyjne niezbędne do identyfikacji, pomiary natężenia światła oraz badanie czasu pracy, a także ocenę stanu opraw, tabelę wyników i podpisy – wszystko po to, byś mógł szybko stworzyć własny wzór.

Protokół z przeglądu oświetlenia awaryjnego wzór

Struktura protokołu oświetlenia awaryjnego

Protokół z przeglądu oświetlenia awaryjnego zaczyna się od nagłówka z pełną nazwą dokumentu, np. „Protokół z okresowego przeglądu i pomiarów oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego”. Tuż pod nim umieszczamy dane obiektu, takie jak nazwa budynku, adres i numer obwodu elektrycznego. Kolejna sekcja to opis zakresu prac: wizualna inspekcja, pomiary natężenia oświetlenia oraz testy czasu pracy. Na końcu dokument zamyka tabela wyników, wnioski i miejsce na podpisy. Taka kolejność zapewnia logiczny przepływ informacji, ułatwiając weryfikację przez inspektorów.

W nagłówku warto dodać podstawę prawną, odwołując się do normy PN-EN 1838 oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych. Sekcja wstępna zawiera datę przeglądu, imię i nazwisko osoby przeprowadzającej oraz jej kwalifikacje, np. uprawnienia SEP. Opis instalacji obejmuje liczbę opraw, typy (centralne czy rozproszone) i miejsca montażu. Dzięki temu protokół staje się kompleksowym dowodem na stan techniczny systemu.

Główna część protokołu to szczegółowe wyniki pomiarów, pogrupowane według pomieszczeń lub kondygnacji. Dla każdego obwodu podajemy numery opraw, wartości natężenia w luxach i czas podtrzymania baterii. Wizualna ocena stanu opraw trafia do oddzielnej kolumny lub listy. Na dole dokumentu lądują zalecenia, jeśli np. konieczna jest wymiana akumulatorów.

Zobacz także: Jaki kabel do oświetlenia? Przekrój i typ

Ostatni element struktury to załączniki: zdjęcia uszkodzonych elementów, schematy instalacji czy świadectwa kalibracji mierników. Całość drukujemy na jednej lub dwóch stronach A4, z czytelną czcionką i tabelami. Taki szablon minimalizuje błędy i przyspiesza kolejne przeglądy.

Elementy identyfikacyjne w protokole przeglądu

Podstawowym elementem identyfikacyjnym jest nazwa i adres obiektu, np. „Biurowiec XYZ, ul. Główna 123, 00-001 Warszawa”. Dodajemy kod pocztowy i ewentualnie numer działki dla precyzji. Numer instalacji elektrycznej, zaczerpnięty z tabliczki rozdzielni, pozwala na szybką lokalizację w razie awarii. Te dane umieszczamy w prawym górnym rogu pierwszej strony.

Data przeglądu musi być dokładna: dzień, miesiąc, rok, a obok okres, np. „przegląd półroczny”. Imię, nazwisko i firma osoby wykonującej pomiary, wraz z numerem uprawnień elektrycznych, budują wiarygodność dokumentu. Jeśli przegląd robi wewnętrzny elektryk, podajemy jego stanowisko w firmie. Te informacje chronią przed kwestionowaniem autentyczności protokołu.

Zobacz także: Minimalny Poziom Natężenia Oświetlenia Dla Stanowisk Biurowych - Wymagania i Standardy

Identyfikacja systemu oświetlenia

Numer seryjny lub oznaczenie systemu awaryjnego, np. „Instalacja EA-2023/01”, ułatwia śledzenie historii przeglądów. Liczba opraw i ich rozmieszczenie, opisane krótko, np. „50 opraw LED w korytarzach i schodach”, dają kontekst. Typ zasilania – akumulatorowe czy centralne – wpływa na metody testów. Precyzyjne oznaczenia zapobiegają pomyłkom przy kolejnych inspekcjach.

Dane klienta lub zarządcy budynku, w tym kontaktowy telefon, zamykają sekcję identyfikacyjną. W przypadku obiektów wielorodzinnych dodajemy numer klatki lub sektora. Wszystkie te elementy tworzą unikalny „odcisk palca” protokołu, niezbędny dla archiwizacji.

Pomiary natężenia w protokole awaryjnego

Pomiary natężenia oświetlenia awaryjnego wykonujemy luxomierzem kalibrowanym wg normy PN-EN 1838, notując wartości w luxach na poziomie 0,8 m nad podłogą. W miejscach ucieczki wymagane jest minimum 1 lx, przy oprawach nie mniej niż 0,5 lx. W protokole tabela zawiera kolumny: numer oprawy, miejsce pomiaru, wartość zmierzona i zgodność z normą. Rozpoczynamy od testu w trybie awaryjnym po odcięciu prądu sieciowego.

Wymagane poziomy natężenia według norm

  • Wzdłuż osi ewakuacyjnej: średnio ≥1 lx, minimum 0,5 lx.
  • Przy wyjściach: ≥1 lx na całej powierzchni.
  • W pomieszczeniach wysokiego ryzyka: nawet 15 lx.
  • Oprawy nad drzwiami: uniformność ≥0,1.

Te wartości zapisujemy z dokładnością do 0,1 lx, porównując z wynikami. Jeśli pomiar poniżej normy, notujemy przyczynę, np. zabrudzona klosz.

Podczas pomiarów uwzględniamy uniformność oświetlenia, obliczając stosunek max/min. Dla korytarzy nie powinien przekraczać 40:1. W protokole dodajemy średnią arytmetyczną dla danej strefy. Luxomierz trzymamy prostopadle do podłoża, unikając cieni własnych ciała.

Wielokrotne odczyty w różnych punktach linii ewakuacyjnej zapewniają rzetelność. Przykładowo, w 10-metrowym korytarzu mierzymy co 2 metry. Wyniki agregujemy w tabeli, z wizualnym oznaczeniem zgodnych (zielone) i niezgodnych (czerwone) pozycji.

Script Chart.js tylko raz na górze, ale tu wizualizacja: wykres porównujący wymagane vs. zmierzone natężenie podnosi czytelność.

Badanie czasu pracy oświetlenia w protokole

Czas pracy oświetlenia awaryjnego testujemy w symulacji awarii, odcinając prąd sieciowy i mierząc duration świecenia do 15% jasności początkowej. Norma wymaga minimum 1 godziny dla większości obiektów, 3 godziny w szpitalach czy tunelach. W protokole zapisujemy czas startu testu, czas wyłączenia i rzeczywistą wartość dla każdej oprawy lub grupy. Używamy stopera cyfrowego dla precyzji sekundowej.

Procedura testu czasu podtrzymania

  • Rozładować akumulatory do pełnego naładowania przed testem.
  • Aktywować tryb awaryjny przyciskiem testowym.
  • Zmierzyć czas do spadku poniżej 15% luminancji.
  • Zanotować temperaturę otoczenia, wpływającą na wynik.
  • Przywrócić ładowanie po teście.

Indywidualne testy opraw akumulatorowych trwają dłużej, ale grupowe dla centralnych systemów są efektywniejsze. Jeśli czas poniżej normy, sprawdzamy stan baterii lub kondensatorów. Protokół zawiera kolumnę „Czas pracy [h:min]” z dopiskiem „zgodny/niezgodny”.

Dla systemów z automatycznym testem funkcyjnym notujemy odczyty z modułu diagnostycznego. Roczny test pełnego rozładowania jest obowiązkowy. Wyniki porównujemy z poprzednimi protokołami, wykrywając trendy degradacji.

Tabela z czasem pracy dla przykładowych opraw ilustruje rozproszenie wyników. Np. oprawa 1: 1:12 zgodna, oprawa 5: 0:45 – wymaga serwisu.

Stan techniczny opraw w protokole przeglądu

Ocena stanu technicznego opraw zaczyna się od wizualnej inspekcji: sprawdzamy integralność obudowy, czystość kloszy i szczelność złącz. Korozja, pęknięcia szkła czy luźne mocowania trafiają do protokołu jako „uszkodzenie mechaniczne”. Czystość wpływa na 20-30% spadku natężenia, więc notujemy zabrudzenia pyłem lub insektami. Każdą oprawę oznaczamy numerem i opisujemy stan w dedykowanej kolumnie.

Kryteria oceny stanu opraw

  • Dobry: brak widocznych usterek, czysty klosz.
  • Średni: drobne zabrudzenia, wymaga czyszczenia.
  • Zły: uszkodzenia, nie świeci w trybie awaryjnym.
  • Krytyczny: ryzyko awarii, natychmiastowa wymiana.

Testujemy funkcjonalność: włączenie ręczne, brak migotania, równomierne świecenie. Dla opraw LED sprawdzamy degradację diod po 5000 godzinach. Protokół zawiera listę usterek z propozycją działań, np. „wymiana 3 opraw w korytarzu B”.

Sprawdzamy połączenia kablowe pod maskownicą, szukając przegrzań czy luźnych styków. Stan akumulatorów oceniamy po dacie produkcji i napięciu na zaciskach. Dokumentacja obejmuje zdjęcia usterek dla dowodu.

Tabela wyników pomiarów oświetlenia awaryjnego

Tabela wyników to serce protokołu, skupiająca wszystkie dane w czytelnej formie. Kolumny obejmują: nr oprawy, lokalizacja, natężenie [lx], czas pracy [min], stan techniczny, uwagi. Rzędy sortujemy według kondygnacji lub obwodu. Używamy kolorów: zielony dla zgodnych, żółty dla granicznych, czerwony dla niezgodnych.

Oto przykładowa tabela HTML dla korytarza ewakuacyjnego:

Nr oprawy Lokalizacja Natężenie [lx] Czas pracy [min] Stan techniczny Uwagi
EA-01 Korytarz 1, środek 1.2 72 Dobry Zgodne
EA-05 Korytarz 1, koniec 0.7 65 Średni Czyszczenie klosza
EA-12 Schody A 0.4 45 Zły Wymiana akumulatora

Taka tabela ułatwia analizę i archiwizację. Pod tabelą podajemy metodę pomiaru i sprzęt użyty, np. „Luxomierz Testo 545, kalibracja 2023”.

Dla większych obiektów dzielimy na podtabele per piętro. Średnie i minimum obliczamy automatycznie, jeśli protokół elektroniczny. To pozwala na szybką weryfikację zgodności z normami.

Podpisy i data w protokole oświetlenia

Podpisy zamykają protokół, potwierdzając rzetelność przeglądu. Najpierw podpis osoby przeprowadzającej: imię, nazwisko, data i czytelny odręczny podpis. Zarządca obiektu lub kierownik podpisuje po zapoznaniu, akceptując wyniki i zalecenia. Data pod podpisem musi zgadzać się z datą przeglądu.

Wymagane podpisy

  • Przeglądający (uprawniony elektryk).
  • Przedstawiciel zarządcy.
  • Świadek (opcjonalnie, np. BHP-owiec).

Miejsca na podpisy formatujemy w tabeli z liniami i polami na datę. Elektroniczne podpisy kwalifikowane są akceptowalne wg eIDAS. Brak podpisu unieważnia dokument podczas kontroli.

Data sporządzenia protokołu to dzień zakończenia pomiarów, nie archiwizacji. W rogu dolnym dodajemy numer egzemplarza, np. „1/2”. Podpisy motywują do terminowych napraw.

Archiwizacja na 5 lat, cyfrowo i papierowo, zapewnia dostępność. Podpisany protokół to podstawa ubezpieczeniowa w razie incydentu.

Pytania i odpowiedzi

  • Co powinien zawierać protokół z przeglądu oświetlenia awaryjnego?

    Protokół musi obejmować dane identyfikacyjne obiektu i instalacji, datę przeglądu, dane osoby przeprowadzającej (z uprawnieniami), opis stanu technicznego opraw, wyniki pomiarów (np. czas pracy na akumulatorach, natężenie oświetlenia), stwierdzone usterki oraz zalecenia. Podpis potwierdzający zgodność z normami PN-EN 50172.

  • Jak często należy przeprowadzać przegląd oświetlenia awaryjnego?

    Przeglądy miesięczne (wizualne), półroczne (funkcjonalne) i roczne (pełne z pomiarami). Szczegółowy harmonogram określa norma PN-EN 50172 oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych.

  • Kto może sporządzić protokół z przeglądu oświetlenia awaryjnego?

    Osoba z odpowiednimi kwalifikacjami SEP (E1) lub firma specjalistyczna posiadająca świadectwo dozoru technicznego. Właściciel obiektu odpowiada za zlecenie i archiwizację dokumentu.

  • Czy istnieje wzór protokołu z przeglądu oświetlenia awaryjnego?

    Tak, wzór nie jest sztywno narzucony prawem, ale zalecany obejmuje sekcje: wstęp, tabela wyników pomiarów, wnioski i podpisy. Można go dostosować do instalacji ewakuacyjnej i awaryjnej zgodnie z PN-EN 60598-2-22.