Protokół z pomiaru natężenia oświetlenia – wzór
Jeśli prowadzisz pomiary oświetlenia w firmie i szukasz solidnego wzoru protokołu, który spełni wymogi inspektorów, to dobrze trafiłeś. Ten dokument musi być precyzyjny, bo od niego zależy zgodność z normami BHP i komfort pracowników. Omówię kluczowe dane identyfikacyjne, siatkę pomiarową z procedurą, tabelę wyników wraz z obliczeniami oraz wnioski z załącznikami, byś mógł szybko stworzyć własny szablon gotowy do użytku.

- Dane identyfikacyjne w protokole pomiaru
- Sprzęt pomiarowy luksomierz w protokole
- Siatka punktów pomiarowych oświetlenia
- Procedura pomiaru natężenia oświetlenia
- Tabela wyników pomiarów oświetlenia
- Obliczenia średniej i równomierności w protokole
- Wnioski zalecenia i załączniki protokołu
- Pytania i odpowiedzi: Protokół z pomiaru natężenia oświetlenia – wzór i kluczowe elementy
Dane identyfikacyjne w protokole pomiaru
Dane identyfikacyjne otwierają protokół i nadają mu wiarygodność. Zaczynasz od nazwy zakładu pracy, dokładnego adresu oraz nazwy pomieszczenia lub stanowiska, gdzie prowadzisz pomiary. Dodajesz datę i godzinę rozpoczęcia oraz zakończenia pomiarów, co pozwala odtworzyć warunki zewnętrzne. Imię, nazwisko i kwalifikacje pomiarowca, wraz z numerem świadectwa kalibracji luksomierza, budują zaufanie do wyników. Te elementy chronią przed kwestionowaniem dokumentu podczas kontroli.
Norma PN-EN 12464-1 wymaga podania warunków środowiskowych na wstępie. Zapisz temperaturę powietrza i wilgotność względną, mierzone termohigrometrem. Wskazujesz rodzaj oświetlenia: sztuczne, naturalne czy mieszane, z opisem źródeł światła. To pozwala ocenić stabilność warunków podczas pomiaru. Bez tych detali protokół traci na rzetelności.
W praktyce dane identyfikacyjne podpisuje kierownik jednostki lub osoba odpowiedzialna za BHP. Podpis pomiarowca potwierdza autentyczność. Numer protokołu, np. PPM/2024/001, ułatwia archiwizację. Całość umieść na pierwszej stronie, czytelnie sformatowaną w tabeli dla przejrzystości.
Zobacz także: Jaki kabel do oświetlenia? Przekrój i typ
Sprzęt pomiarowy luksomierz w protokole
Luksomierz klasy A lub B to podstawa każdego pomiaru natężenia oświetlenia. Wybierz model z widmem bliskim ludzkiego oka, skalibrowany w akredytowanym laboratorium nie starszym niż rok. W protokole podajesz markę, model, numer seryjny i datę ostatniej kalibracji. Świadectwo kalibracji dołączasz jako załącznik, co jest obligatoryjne wg rozporządzenia z 1997 r.
Przed pomiarem sprawdź baterie i ustawienia urządzenia na tryb luxów. Opisz w protokole czułość detektora i ewentualne filtry. Warunki przechowywania sprzętu, jak temperatura, wpływają na dokładność. Zawsze notuj te parametry, by uniknąć błędów interpretacji wyników.
Używaj statywu do stabilnego pozycjonowania głowicy pomiarowej. Głowica skierowana prostopadle do płaszczyzny roboczej zapewnia precyzję. W protokole zaznacz orientację i odległość od przeszkód. To drobiazgi, które decydują o akceptacji dokumentu przez audytorów.
Zobacz także: Minimalny Poziom Natężenia Oświetlenia Dla Stanowisk Biurowych - Wymagania i Standardy
- Klasa A: błąd < 5%, dla precyzyjnych pomiarów
- Klasa B: błąd < 10%, wystarczająca dla większości stanowisk
- Świadectwo kalibracji: z akredytacją PCA
Siatka punktów pomiarowych oświetlenia
Siatka pomiarowa definiuje rozmieszczenie punktów, by uchwycić pełne natężenie oświetlenia. Dla płaszczyzn roboczych stosuj siatkę 0,8 x 0,8 m przy stołach lub 1 x 1 m na podłogach. Wysokość pomiaru to 0,75 m dla siedzącego pracownika lub 1,2 m dla stojącego. Minimum 10 punktów na strefę zapewnia reprezentatywność danych.
Dostosuj siatkę do kształtu pomieszczenia, omijając ściany o 0,5 h, gdzie h to wysokość płaszczyzny. Narysuj schemat z numeracją punktów, dołączany jako załącznik. To wizualizuje rozkład i ułatwia weryfikację. Precyzyjna siatka minimalizuje błędy statystyczne.
W małych pomieszczeniach gęstsza siatka, np. 0,5 x 0,5 m, daje dokładniejszy obraz. Uwzględnij strefy o różnym oświetleniu, jak okolice okien. Numeruj punkty sekwencyjnie, z współrzędnymi x,y. Schemat pomaga w powtarzalnych pomiarach kontrolnych.
Dla dużych hal stosuj siatkę uproszczoną, ale zawsze z minimum 20 punktami. Opisz granice strefy pomiarowej w protokole. To klucz do oceny równomierności oświetlenia.
Procedura pomiaru natężenia oświetlenia
Zacznij od stabilizacji oświetlenia przez 15 minut, wyłączając wentylatory i zamykając rolety. Unikaj cieni rzucanych przez osoby lub przedmioty. Na każdym punkcie wykonaj 3-5 pomiarów, obliczając średnią arytmetyczną. Detektor trzymaj nieruchomo przez 10 sekund na odczyt.
Pomiary prowadź w kolejności od środka do brzegów siatki. Notuj każdy wynik osobno, by wychwycić fluktuacje. Unikaj bezpośredniego słońca, mierząc w pochmurny dzień lub po zmroku. Procedura powtarzalna gwarantuje porównywalność z normami.
Po pomiarach sprawdź spójność danych, odrzucając odczyty odstające o więcej niż 20%. Zapisz warunki: brak migotania, stabilne napięcie. Czas trwania pomiarów wpływa na dokładność. Dokumentuj przerwy, jeśli potrzebne.
- Stabilizacja: 15 min
- Pomiary na punkt: 3-5
- Średnia: arytmetyczna
- Unikać: cieni, słońca
Tabela wyników pomiarów oświetlenia
Tabela wyników to serce protokołu, prezentujące surowe dane. Kolumny obejmują: numer punktu, pozycję x,y, pojedyncze odczyty, średnią, minimum, maksimum oraz zgodność z normą. Użyj formatu dziesiętnego z dwoma miejscami po przecinku. Pod tabelą podaj normę referencyjną, np. 500 lx dla biura.
Oto przykładowa tabela dla strefy biurowej:
| Punkt | x (m) | y (m) | Pomiar 1 (lx) | Pomiar 2 (lx) | Pomiar 3 (lx) | Średnia (lx) | Min (lx) | Max (lx) | Zgodność |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0.4 | 0.4 | 520 | 515 | 518 | 517.7 | 515 | 520 | Tak (500 lx) |
| 2 | 1.2 | 0.4 | 480 | 485 | 482 | 482.3 | 480 | 485 | Tak |
| 3 | 0.4 | 1.2 | 510 | 505 | 508 | 507.7 | 505 | 510 | Tak |
Wizualizacja wyników ułatwia analizę rozkładu.
Obliczenia średniej i równomierności w protokole
Średnie natężenie Ev obliczasz jako Ev = Σ(Ei × Ai) / ΣAi, gdzie Ai to pole powierzchni przy punkcie i. Dla równomiernych siatek upraszczasz do średniej arytmetycznej. W protokole podaj wzór i wynik z dokładnością do 1 lx. To kluczowy parametr zgodności z normą PN-EN 12464-1.
Wskaźnik równomierności Uo = Emin / Eśr musi być ≥ 0,4. Oblicz Emin z najniższego pomiaru w strefie. Zapisz obliczenia w osobnej sekcji tabeli lub arkuszu. Niska równomierność sygnalizuje potrzebę korekt oświetlenia.
Dla dużych powierzchni stosuj średnią ważoną, dzieląc na podstrefy. Podaj błąd pomiaru z kalibracji luksomierza. Wyniki zaokrąglaj wg zasad normy. Te obliczenia wzmacniają protokół.
- Ev: średnia ważona
- Uo: ≥ 0,4
- Zaokrąglanie: do 1 lx
Przykładowo, dla powyższej tabeli Ev ≈ 502 lx, Uo = 480 / 502 ≈ 0,96 – doskonała równomierność.
Wnioski zalecenia i załączniki protokołu
Wnioski podsumowują zgodność z normami: Ev spełnia wymagania, Uo powyżej progu. Zalecenia obejmują wymianę lamp, dodanie oświetlenia uzupełniającego lub regulację osłon. Podpisy pomiarowca i kierownika zamykają sekcję. Krótko i konkretnie, bez rozwlekłości.
Załączniki to schemat siatki z punktami, zdjęcia stanowisk przed i po, świadectwo kalibracji. Dodaj surowe dane z luksomierza w pliku Excel. Numeruj załączniki i odwołuj się w tekście. To kompletuje dokument.
Cały protokół formatuj w Wordzie lub PDF, z nagłówkiem i stopką. Gotowy szablon drukuj na A4, z miejscem na pieczątki. Użyj go jako bazy do własnych pomiarów, dostosowując do specyfiki obiektu.
Oto uproszczony szablon protokołu w tabeli:
| Sekcja | Treść |
|---|---|
| Nagłówek | [Nazwa firmy, data, protokół nr] |
| Dane identyfikacyjne | [Wypełnij pola] |
| Sprzęt | [Luksomierz, kalibracja] |
| Tabela wyników | [Wstaw tabelę] |
| Obliczenia | [Wzory i wyniki] |
| Wnioski | [Ocena i zalecenia] |
| Podpisy | [Miejsca na podpisy] |
Pytania i odpowiedzi: Protokół z pomiaru natężenia oświetlenia – wzór i kluczowe elementy
-
Co musi zawierać protokół z pomiaru natężenia oświetlenia?
Protokół musi zawierać dane identyfikacyjne: nazwa zakładu, pomieszczenie, data i godzina pomiaru, imię i nazwisko pomiarowca oraz numer świadectwa kalibracji luksomierza. Powinien opisywać sprzęt (klasa A lub B, np. LX-1050), warunki pomiaru (temperatura, wilgotność), siatkę pomiarową (punkty co 0,8x0,8 m na wysokości 0,75-1,2 m), tabelę wyników z pomiarami, średnią ważoną Ev = Σ(Ei × Ai) / ΣAi, wskaźnik równomierności Uo = Emin / Eśr ≥ 0,4, wnioski, zalecenia, podpisy oraz załączniki jak schemat pomieszczenia i świadectwo kalibracji.
-
Jakie normy regulują pomiary natężenia oświetlenia i protokół?
Pomiar natężenia oświetlenia jest obowiązkowy zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. oraz normą PN-EN 12464-1, która określa wymagania dla oświetlenia miejsc pracy, w tym minimalne natężenie (np. 500 lx dla biura) i równomierność.
-
Jak przeprowadzić procedurę pomiaru do protokołu?
Stabilizuj oświetlenie przez 15 minut, unikaj cieni i światła słonecznego. Użyj siatki pomiarowej: minimum 10 punktów co 0,8x0,8 m dla stołów lub 1x1 m dla podłóg, na wysokości płaszczyzny roboczej. Wykonaj 3-5 pomiarów na punkt (średnia arytmetyczna). W protokole podaj tabelę z numerem punktu, pozycją (x,y), pojedynczymi pomiarami, średnią, min i max oraz zgodnością z normami.
-
Gdzie znaleźć wzór protokołu z pomiaru natężenia oświetlenia?
Wzór protokołu dostępny jest jako gotowy szablon w formacie PDF lub Word, zawierający sekcje: nagłówek z danymi, opis procedury, tabela wyników, obliczenia (Ev i Uo), wnioski z zaleceniami (np. wymiana lamp), podpisy i załączniki. Służy do druku i digitalizacji dla audytów PIP.